Kuru Düş

Uzunca bir yol, uzaktan düz,
Yakından virajlıymış .
Iki yandan toplamış saçları,
Dalgalanmış koştukça.
Gülmüş çok ,
Sırıtmış ayrık ön düşleriyle.
Yediği vişnenin rengi dudağında.
Yeşil karşılamış onu ,
Sarmış her yanını .
Salıncak sanmış rüzgarı ,
Bırakmış sallasın diye.
Ileri gittiğini sanmış her estiğinde ,
Sonra bilmiş ama ta geri geldiğini .
Değişen birşey yokmuş ,
Ya da sadece zamanmış geçen .
Saçları gene topluymuş iki yandan ,
Dudakları hala vişne .