Yakuti

Uzun adımlar atmak lazım,
Soluk soluğa koşmak.
Hiç bakmamak lazım,
Ne zamanmış son durak ?
Gülümsemek  lazım,
Gelen tozun hatırına.
Bir de, sebep lazım,
Daha olmalı, vedaya.

Yel

Süzülen kar tanelerine basarak
Yürüyebileceğini düşünürdü ufukta.
Rüzgar ne kadar kuvvetli eserse,
O da o kadar hızlı atılır,
Devam ederdi yoluna.
Sıcak bir şerbet kadar tatlıydı bu fikir.
İçini bir anda bu kadar ısıtan.
Durduğu anda sordu,
Nereye gitmişim?
Merak etti,
Nerelerden gelmişsin?
Beyaz bir pamuk gönderdi
Temsili bir üfleme ile,
Bir adım geri attı, izledi kendini
O günün tüm zarafetiyle.