Süzülen kar tanelerine basarak
Yürüyebileceğini düşünürdü ufukta.
Rüzgar ne kadar kuvvetli eserse,
O da o kadar hızlı atılır,
Devam ederdi yoluna.
Sıcak bir şerbet kadar tatlıydı bu fikir.
İçini bir anda bu kadar ısıtan.
Durduğu anda sordu,
Nereye gitmişim?
Merak etti,
Nerelerden gelmişsin?
Beyaz bir pamuk gönderdi
Temsili bir üfleme ile,
Bir adım geri attı, izledi kendini
O günün tüm zarafetiyle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder